Apalaş Dağlarına doğru kısa bir bahar gezisi..

Birinci gün....

Gectığimiz 20 Mayısta Deyziyle beraber uzun süredir görmek istediğimiz Shenandoah Ulusal Parkı için yaptığımız planları gerçekleştirmek üzere yola koyulduk. Seyahatimizin başlıca amaçları şöyleydi..

Kuzey Pennsilvania (PA)yı görmek. Bu bölgenin doğa harikası köşeler gizlediğini duyuyordum ne zamandır.

Cleveland, Ohio (OH) yu görmek,

Ann Arbor, Michigan (MI) a gidip yıllardır görüşemediğim eski bir dostumu ziyaret etmek, Detroit i görmek,

Ohio yu Kuzeyden Güneye kesip Ikiteker Klübünden kalem *klavye* arkadaşım “Yturan” ve ailesini ziyaret etmek, tanışmak.

West Virginya (WV) yı bir Doğu Batı yönünde dağların dikine kesmek,

Virginya ya şöyle bir göz atmak ve Shenondoah Ulusal Parkını Güneyden Kuzeye meşhur Blue Ridge Mountain uzerindeki “Skyline Drive” yolundan katetmek.

Harita için AAA ve Microsoft un Streets & Tips printlerinş kullandım. Seyahatte gerçi bu haritalar yeterli oldu ancak dönüşte “bu böyle olmayacak” diye kesenin ağzını açıp bir GPS cihazı satın aldım. GPS kaybolma endişesi olmaksızın daha geniş bir alanı gezip görmenizi, ana arterlere baglı klamaksızın daha özgür ve keyifli bir yolculuk yapabilmenızı sağlıyor.

Neyse gelelim benim rotama...Altta görmekte olduğunuz sarı boyalı hat genel rotamı veriyor. Yaklaşık 4500km diye planlıyorum...bakalım ne çıkacak sonuç.

Kırmızı noktalar gecelediğimiz yerler. İlki PA, Rte6 ile 219 un kesiştiği “Lantz Corners”, ikincisi arkadaşımızın evi (üç gece) –Ann Arbor MI, üçüncüsü St Clarisville-OH (Yturan lar), sonra Monongahela Ulusal Ormanı WV(Pokahontas Bölgesi), ve en nihayet Winchester WA.

İlk gün 200km lik bir otoyol seyahati ile Scranton PA ya vardık sabah erkenden. Artık bundan sonra imkan oldukça hiç otoyola çıkmayacaktım. ABD de otoyol seyahatleri son derece sıkıcı oluyor motosıkletçi için. Hiçbir özelliği olmayan dümdüz, aşağı yukarı herkesin aynı hızda gittiği, manzarasız uzun *upuzun* yollar. Hız sınırları dıkkatle takip ediliyor...bunu bilmeme ve çok da dikkatli olmama rağmen bu seyahatte OH da radara yakalanıp 110 Dolar ceza aldım.

Scranton kahvaltı için ideal olmakla beraber planda olmayan “Steam Town” ı ile bir sonraki seyahat için önemli bir noktaya dönüştü haritamda. Ezelden beri lokomotifleri severim. İşte bu Steam Town ABD de yapılmış en ünlü tren ve lokomotifleri barındıran devasa bir müze.

http://www.nps.gov/stea/index.htm adresine bir göz atın, buralara da bir seyahat planlıyorsanız ve benim gibi lokomotifleri severseniz kaçırmayın...

Scranton da kahvaltıya müteakkip Rte 6 (Rte=Route Ara yollara verilen genel isim) yı tutturup batıya doğru yola koyulduk.

Orada da Manhattan Bagelcisini bulmuşuz yani.

Bagel Amerikan simidi diyebileceğim, bizim mide alışkanlığımıza uygun bir tür gıda. Krem peynir ve çayla nefis olur. NY Manhattan da meşhurdur.

İşte Rte 6 ya çıktığınızda etrafınızda saatler ve saatlerce size eşlik eden manzaradan birkaç örnek...

Bu günün programında ünlü “Grand Canyon of  Pennsylvania” var. Buzul devri buralarda oldukça enteresan geçmiş. Büyük buzullardan birkaçı NY u kazırken bir kısmı da burada büyük bir kanyon açmış. Arizona daki meşhur Büyük Kanyon kadar olmasa da bilinen bir olay.

Akşamüstüne doğru Tioga ya ulaştık ve aynı anda da yağmur bastırdı. Aldırmayıp orman yoluna daldık...

Meraklı olanlar için geniş bilgi alabileceğiniz bir web adresi http://www.visittiogapa.com/grandcanyon.html

Orman yolu nefisti....

İşte kanyona giden yol göründü. Sağdaki giriş otopark, tuvalet, harita vb. Servislerin bulunduğu “ranger” istasyonuna giriyor.

Ve kanyon...yağmur ve alçalmış bulutlar yüzünden dğru dürüst bir görüntü elde edemedik ama görüntü hayli etkileyiciydi. Grand Canyon u görmüş olanınız varsa, onun ormanla kaplı olanı diyebilirim.

Kanyonda nehrın yanısıra bır de demıryolu görüyorsunuz. Tarihi bir buharlı tren turistik sezonda çalışıyormuş.

Derhal not aldım tabii.

Önümüzdeki bir diğer ilginç nokta “Kinzua Bridge” idi.

Kinzua Köprüsü yaklaşık 700 m uzunluğunda, 1882 de yapılmış bir demiryolu köprüsü (aslında bir viyadük). ABD nin ulusal mühendislik dalındaki şaheserlerinden biri olarak muhafaza ediliyor. Köprüyü öğrencilik yıllarında duymuştum, kısmet 25 yıl sonrayaymış görmek...

Fakat maalesef göre göre büyük bir enkaz gördük. Çünkü geçen yıl bölgeye inen bir hortum saatte 180 km hızla köprünün tam üstünden geçmiş ve büyük bir kısmını söküp vadi tabanına yaymış.

Tabii sadece köprüyü değil etrafındaki ormanı da almış göturmüş. Felaketin boyutunu anlatmak mümkün değil.

Kokunç birsey hortum. Yurdumuz çok şanslı bu açıdan.

Sonra yağmur şiddetini artırmaya başladı ama biz 550km yapıp ilk kalacağımız yere gelmiştik.

Lanz Corners, PA. Arkası var...